Koh Tao, Koh Samui

Zondag 19 juli 2009 Chumphon - Koh Tao

De wekker gaat veel te vroeg en ik heb als een draak geslapen. Na twee weken pijn-vrij heb
ik weer veel last van mijn nek. Ook Sonja gaat niet lekker. Ze hoest en niest en ik verdenk haar ervan iets met een Mexicaan te hebben gedaa-) Net nu we naar de eilanden gaan zou ze, als het zo doorgaat, niet kunnen duiken. Daar baalt ze natuurljk als een stekker van. We kleden ons snel aan want om 6.15 uur worden we door de taxi opgehaald om naar de pier te gaan. Daar zullen we aan boord gaan van een boot die ons in drie uur naar Koh Tao brengt. De tocht is lang en we zijn erg moe. We hopen op een heerlijk eiland met palmbomen, zon, zee en rust, vooral veel rust. Daar zijn we na deze twee intensieve weken wel aan toe. Als we aankomen staan de taxi-boys ons al op de kade op te wachten. Terwijl we nog op de boot staan roepen ze al waar ze ons heen gaan brengen. Wij zijn nog steeds Bangkok-proof en lopen er straal aan voorbij. We weten namelijk allang waar we heen willen. Om een taxi te krijgen naar het resort wil men eerst weten of je van plan bent te gaan duiken. Dan is de rit gratis. 'Natuurlijk gaan we duiken!', roepen we. De rit naar Ban's resort duurt nog geen twee minuten en we stappen uit. Bij de receptie is de eerste vraag:"Gaan jullie duiken?". Nou ehhhh, dat weten we nog niet. Met die gaten in mijn trommelvliezen mag ik helaas niet duiken en Son...ja die zit met die verkoudheid. De receptioniste heeft genoeg gehoord. Er is alleen nog maar een kamer van 2000 bath en verder niets. Oh wacht, ja toch wel, we mochten nog naar een kamer van 600 bath maar dan moesten we eerst 10 minuten de heuvel oplopen. Ja ammehoela! We willen bij het strand. Tsja, dan maar vet  vet betalen... We zitten er volledig doorheen met z'n tweeen en besluiten wat te gaan eten. We gaan, met uitzicht op de zee, zitten bij een restaurant. Er wordt geen gedag gezegd en we voelen ons niet echt welkom. We balen. We voelen ons niet op onze plek hier. We kijken naar de strandbedden op het strand en die zijn van hout. Er ligt niet eens een kussentje op. Alles lijkt tegen te vallen. We missen de Thaise glimlach en de vermoeidheid maakt dat we de dingen misschien niet meer zo helder zien. Het beste is even slapen en zo gezegd zo gedaan...ZzzZzzZzz....

Om 16 uur worden we wakker. Jemig, drie uur geslapen! We hadden 't zeker nodig. Meteen is duidelijk dat het duiken er voor Sonja niet meer inzit. :-( We lopen even naar het strand en vinden een lekker lounge plekje met zitzakken en een heerlijk muziekje. De zon zakt langzaam in de zee en we genieten stiekum heel even van Koh Tao. We hebben geen goed beeld van dit eiland. Vanaf het moment dat we van boord gingen vanochtend tot aan nu bekruipt mij het gevoel dat dit eiland 'verpest' is door het toerisme. We kwamen vanmiddag ook nog de twee Fransen tegen waarmee we in Chiang Mai de trekking hebben gedaan en hen bekroop hetzelfde gevoel. Ze vertelden dat het op Koh Samui niet veel beter was maar daar was onze hoop nu wel op gevestigd. We moeten daar sowieso heen want we gaan via Koh Samui naar Surat Thani en vliegen van daar naar Bangkok, nadat we eerst het Kao Sokh National Park hebben bezocht. We besluiten hier en nu dat we morgen verder gaan. We willen geen onderdeel uitmaken van dit 'duikeiland'. Ik hoor Maaike nu roepen:"Neeeee, niet doen 3tje!", maar weet je...het is al te laat want ik schrijf dit verhaal nu vanaf Koh Samui en we gingen dus toch echt weg van Koh Tao.

Maandag 20 juli 2009 Koh Samui

En jawel, hier zitten we dan op Koh Samui, helemaal gelukkig te zijn. :) Hoe dat zo gekomen is?

Met lood in onze schoenen gaan we van boord na 2,5 uur varen van Koh Tao naar Koh Samui. Hoe zou het hier zijn? Gaat hier ook alles om het duiken? Zijn de mensen hier ook zo onvriendelijk? Hoe is het resort wat we geboekt hebben? Zou het wel echt een rustig deel van het eiland zijn? Daar hebben we het uiteindelijk toch op uitgezocht. We willen rust. De taxi-rit van de pier naar het strand waar we heen willen (Bo Phut) duurt een half uurtje. Dit eiland is veel groter dan Koh Tao en er zijn veel meer keuzes qua stranden en dorpjes. Als we aankomen zegt de chauffeur dat we nog 20 meter het straatje moeten inlopen en daar is dan 'Eden resort'. We doen wat de man gezegd heeft maar zijn 20 meter blijkt toch iets meer te zijn. Voorzichtig zoeken we de straat af naar de naam 'Eden'. Opeens blijft Sonja staan en wijst naar een zwembad met ligbedden (met matrassen erop!!). Ze straalt en ik wijs naar
het bordje dat boven de poort hangt: 'Eden'. We weten niet hoe we het hebben want het ziet er hier heel erg leuk uit. Zou het dan toch nog allemaal goed komen? We checken in en vragen of we de kamer mogen zien. De vrouw, die ons overigens heel vriendelijk gedag heeft gezegd, laat ons de kamer zien. Het ontbreekt er aan niets. Voor een zeer schappelijke prijs hebben we een schone kamer met airco, toilet en douche. Overal liggen bloemen en we hebben wel zes handdoeken. We boeken meteen voor vier nachten want dit is het helemaal! Als we even later naar het strand lopen is ook dit perfect. Het kleine strandje is rustig en er varen geen horden jet-ski's voor je neus in de zee. Nee, in plaats daarvan liggen er wat mooie zeiljachten. Precies wat wij wilden...

Na een duik in de heerlijke zee en het frisse zwembad laat ik wat aan mijn haren doen bij de plaatselijke kapper, nemen een douche en gaan we eten bij een van de mooie restaurantjes die dit dorpje te bieden heeft. Morgen gaan we NIETS doen. Boeiend verhaal zal dat worden.... ;-)

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer